Σποτ Μαθημάτων
..

Η μάχη του Γρανικού, Κεφ. 13, 3-7

 

Ἐμοὶ δοκεῖ, βασιλεῦ, ἀγαθόν εἶναι ἐν τῷ παρόντι

Νομίζω, βασιλιά, ότι είναι καλό αυτή τη στιγμή

καταστροπεδεῦσαι ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ τῇ ὄχθῃ

να στρατοπεδεύσουμε στην όχθη του ποταμού

ὡς ἔχομεν. Δοκῶ γὰρ

όπως είμαστε (οπλισμένοι). Δεν νομίζω ότι

τοὺς πολεμίους οὐ τολμήσειν αὐλισθῆναι,

οι εχθροί θα τολμήσουν να στρατοπεδεύσουν

πλησίον ἡμῶν λειπομένους πολὺ τῷ πεζῷ

κοντά μας, γιατί υστερούν πολύ στο πεζικό

καὶ ταύτῃ παρέξειν τῷ στρατῷ ἕωθεν

και γι’ αυτό θα μπορέσει ο στρατός το πρωί

εὐπετῶς διαβαλεῖν τὸν πόρον·

εύκολα να περάσει το ποτάμι·

ὑποφθάσομεν γὰρ αὐτοί περάσαντες

θα προλάβουμε να περάσουμε

πρὶν ἐκείνους ἐς τάξιν καθίστασθαι.

πριν εκείνοι να παραταχθούν για μάχη.

Νῦν δε οὐκ ἀκινδύνως μοι δοκοῦμεν ἐπιχειρήσειν τῷ ἔργῳ,

Τώρα όμως νομίζω ότι θ’ αρχίσουμε τη διάβαση με κίνδυνο

ὅτι οὐχ οἷόν τε διὰ τοῦ ποταμοῦ ἄγειν τὸν στρατὸν ἐν μετώπῳ.

γιατί δεν είναι δυνατό να οδηγήσουμε μέσα από τον ποταμό τον στρατό σε μεγάλη γραμμή.

Πολλὰ μὲν γὰρ αὐτοῦ ὁρᾶται βαθέα,

Πολλά μέρη του ποταμού φαίνονται βαθιά

αἱ δὲ ὄχθαι αὗται ὁρᾷς ὅτι ὑπερύψηλοι

και βλέπεις ότι οι όχθες είναι πολύ ψηλές

καὶ κρημνώδεις εἰσίν αἵ αὐτῶν·

και μερικές απ’ αυτές είναι απόκρημνες·

ἀτάκτως τε οὖν καὶ κατὰ κέρας,

άτακτα, λοιπόν, και ο ένας μετά τον άλλο

ᾗπερ ἀσθενέστατον·

όπου η παράταξή μας είναι πιο αδύνατη·

ἐκβαίνουσιν ἐπικείσονται

καθώς θα βγαίνουμε έξω, θα μας επιτίθενται

ἐς φάλαγγα ξυντεταγμένοι τῶν πολεμίων οἱ ἱππεῖς,

παραταγμένοι σε φάλαγγα οι ιππείς των εχθρών,

καὶ τὸ πρῶτον σφάλμα ἔς τε τὰ παρόντα χαλεπὸν

και η πρώτη αποτυχία θα είναι επιζήμια γι’ αυτήν τη στιγμή

καὶ ἐς τὴν ὑπὲρ παντός τοῦ πολέμου κρίσιν σφαλερόν».

και επικίνδυνη για την έκβαση όλου του πολέμου.

Ἀλέξανδρος δὲ ἔφη, «ταῦτα μὲν ὦ Παρμενίων, γιγνώσκω·

Ο Αλέξανδρος όμως είπε, «τα ξέρω αυτά Παρμενίων·

αἰσχύνομαι δὲ, εἰ τὸν μὲν Ἑλλήσποντον διέβην εὐπετῶς,

ντρέπομαι όμως, αν τον μεν Ελλήσποντο πέρασα εύκολα,

τοῦτο δὲ, σμικρὸν ῥεῦμα,

αυτό όμως το μικρό ρεύμα

-οὕτω τῷ ὀνόματι τὸν Γρανικὸν ἐκφυλίσας-

-με τέτοια περιφρονητικά λόγια μίλησε για τον Γρανικό-

εἴρξει ἡμᾶς τὸ μὴ οὐ διαβῆναι ὡς ἔχομεν.

θα μας εμποδίσει να περάσουμε όπως είμαστε.

Καὶ τοῦτο οὔτε πρὸς Μακεδόνων τῆς δόξης

Κι αυτό δεν ταιριάζει στη δόξα των Μακεδόνων

οὔτε πρὸς τῆς ἐμῆς ἐς τοὺς κινδύνους ὀξύτητος ποιοῦμαι·

ούτε και στη δική μου ορμητικότητα προς τους κινδύνους·

ἀναθαρρήσειν τε δοκῶ τοὺς Πέρσας

και νομίζω ότι οι Πέρσες θα πάρουν θάρρος

ὡς ἀξιομάχους Μακεδόσιν ὄντας,

γιατί θα νομίσουν ότι είναι ικανοί να μάχονται με τους Μακεδόνες

ὅτι οὐδὲν ἔπαθον ἐν τῷ παραυτίκα

γιατί δεν έπαθαν τίποτα εκείνη τη στιγμή

ἄξιον τοῦ σφῶν δέους».

αντάξιο του φόβου τους.