Θεϊκές αδυναμίες
|
ΑΡΗΣ: Ἤκουσας, ὦ Ἑρμῆ, οἷα ἠπείλησεν ἡμῖν ὁ Ζεύς, |
Άκουσες, Ερμή, τι απειλές εκτόξευσε εναντίον μας ο Δίας |
|
ὡς ὑπεροπτικὰ καὶ ὡς ἀπίθανα; |
τι πόσο αλαζονικές και απίθανες; |
|
Ἤν ἐθελήσω, φησίν, |
Αν θελήσω, είπε, |
|
ἐγὼ μὲν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ σειρὰν καθήσω, |
εγώ από τον ουρανό θα αφήσω σκοινί προς τα κάτω |
|
ὑμεῖς δὲ ἀποκρεμασθέντες κατασπᾶν βιάσεσθέ με, |
εσείς θα πιαστείτε από αυτό και θα επιχειρήσετε με τη βία να με τραβήξετε προς τα κάτω, |
|
ἀλλὰ μάτην πονήσετε· |
αλλά μάταια θα κοπιάσετε· |
|
οὐ γὰρ δὴ καθελκύσετε· |
γιατί βέβαια δε θα με τραβήξετε προς τα κάτω· |
|
εἰ δὲ ἐγὼ θελήσαιμι ἀνελκύσαι, οὐ μόνον ὑμᾶς, |
αν όμως εγώ θελήσω να σύρω προς τα πάνω, όχι μόνο εσάς, |
|
ἀλλὰ καὶ τὴν γῆν ἅμα καὶ τὴν θάλασσαν συνανασπάσας μετεωριῶ· |
αλλά θα τραβήξω προς τα πάνω και τη γη μαζί και τη θάλασσα, θα σας σηκώσω ψηλά· |
|
καὶ τἆλλα ὅσα καὶ σὺ ἀκήκοας. |
και τα άλλα όσα κι εσύ έχεις ακούσει. |
|
Ἐγὼ δὲ ὅτι μὲν καθ' ἕνα πάντων ἀμείνων καὶ ἰσχυρότερός ἐστιν οὐκ ἂν ἀρνηθείην, |
Εγώ βέβαια ότι ξεχωριστά από τον καθένα (μας) είναι ανώτερος και ισχυρότερος δε θα το αρνηθώ, |
|
ὁμοῦ δὲ τῶν τοσούτων ὑπερφέρειν [...] οὐκ ἄν πεισθείην. |
δε θα μπορούσα όμως να πιστέψω ότι μας ξεπερνάει τόσους μαζί. |
|
ΕΡΜΗΣ: Εὐφήμει, ὦ Ἄρες· οὐ γὰρ ἀσφαλὲς λέγειν τὰ τοιαῦτα, |
ΕΡΜΗΣ: Σιώπα, Άρη· γιατί δεν είναι ασφαλές να λες τέτοια λόγια, |
|
μὴ καί τι κακὸν ἀπολαύσωμεν τῆς φλυαρίας. |
μήπως και πάθουμε κανένα κακό εξαιτίας της φλυαρίας σου. |
|
ΑΡΗΣ: [...] Ὅ μάλιστα γελοῖον ἔδοξέ μοι ἀκούοντι μεταξύ τῆς ἀπειλῆς, |
ΑΡΗΣ: [...] Αυτό που μέσα στην απειλή μου φάνηκε πιο γελοίο, καθώς το άκουγα, |
|
οὐκ ἄν δυναίμην σιωπῆσαι πρὸς σέ· |
δε θα μπορούσα να το αποκρύψω από σένα· |
|
μέμνημαι γὰρ οὐ πρὸ πολλοῦ, |
θυμάμαι δηλαδή, όχι πριν από πολύ καιρό, |
|
ὁπότε ὁ Ποσειδῶν καὶ ἡ Ἥρα καὶ ἡ Ἀθηνᾶ ἐπαναστάντες ἐπεβούλευον ξυνδῆσαι λαβόντες αὐτόν, |
όταν ο Ποσειδώνας, η Ήρα και η Αθηνά επαναστάτησαν και σχεδίαζαν αφού τον συλλάβουν να τον δέσουν χειροπόδαρα, |
|
ὡς παντοῖος ἦν δεδιώς, καὶ ταῦτα τρεῖς ὄντας, |
πόσο τρομοκρατημένος ήταν, και μάλιστα ενώ ήταν τρεις, |
|
καὶ εἰ μή γε ἡ Θέτις κατελεήσασα ἐκάλεσεν αὐτῷ σύμμαχον Βριάρεων ἐκατόγχειρα ὄντα, |
κι αν η Θέτις δεν τον σπλαχνιζόταν και δεν καλούσε σε βοήθεια τον Βριάρεο που είχε εκατό χέρια, |
|
κἄν ἐδέδετο αὐτῷ κεραυνῷ καὶ βροντῇ. |
τότε θα είχε αιχμαλωτιστεί μαζί με τον κεραυνό και τη βροντή του. |
|
Ταῦτα λογιζομένῳ ἐπῄει μοι γελᾶν ἐπὶ τῇ καλλιρρημοσύνῃ αὐτοῦ. |
Ενώ τα σκεφτόμουν αυτά, μου ερχόταν να γελάσω για την καυχησιολογία του. |
