Σποτ Μαθημάτων
..

Πρόθεση συγγραφέα

ΠΡΟΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ : Είναι η πρόθεση, δηλαδή ο σκοπός του συγγραφέα, όταν γράφει ένα κείμενο.

Φυσικά, το ύφος του κειμένου διαφοροποιείται ανάλογα με την πρόθεση του συγγραφέα.


ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΕΙΝΑΙ :

Να πείσει

• Λογική οργάνωση επιχειρημάτων(τρόπος πειθούς: επίκληση στη λογική)

• Επίκληση στην αυθεντία (κυρίως με την επισήμανση λόγων ειδικών και καταρτισμένων ατόμων).

• Χρήση κυριολεκτικού λόγου, που προσδίδει πειστικότητα και ακρίβεια.

• Χρήση γ ́ ρηματικού προσώπου, που αποχρωματίζει το λόγο από συναισθήματα και το καθιστά έγκυρο

και σοβαρό.

• Οργανωμένη δομή του λόγου (παραγωγική- επαγωγική συλλογιστική πορεία). Αποφυγή συνειρμικού

λόγου.

• Υποτακτική σύνδεση προτάσεων, η οποία επιτυγχάνει έναν αναλυτικό και επεξηγηματικό λόγο.

• Οριστική έγκλιση, που εκφράζει κάτι το πραγματικό, το βέβαιο, το έγκυρο.


Να πληροφορήσει

• Λογική οργάνωση επιχειρημάτων(τρόπος πειθούς: επίκληση στη λογική)

• Επίκληση στην αυθεντία (κυρίως με την επισήμανση λόγων ειδικών και καταρτισμένων ατόμων).

• Χρήση κυριολεκτικού λόγου, που προσδίδει πειστικότητα και ακρίβεια.

• Χρήση γ ́ ρηματικού προσώπου, που αποχρωματίζει το λόγο από συναισθήματα και το καθιστά έγκυρο

και σοβαρό.

• Οργανωμένη δομή του λόγου (παραγωγική- επαγωγική συλλογιστική πορεία). Αποφυγή συνειρμικού

λόγου.

• Υποτακτική σύνδεση προτάσεων, η οποία επιτυγχάνει έναν αναλυτικό και επεξηγηματικό λόγο.

• Οριστική έγκλιση, που εκφράζει κάτι το πραγματικό, το βέβαιο, το έγκυρο.


Να βεβαιώσει

• Χρήση διαρθρωτικών λέξεων συνοχής, που δηλώνουν επιβεβαίωση : Φυσικά, βέβαια, οπωσδήποτε,

αδιαμφισβήτητα...

• Λογική οργάνωση επιχειρημάτων(τρόπος πειθούς: επίκληση στη λογική)

• Επίκληση στην αυθεντία (κυρίως με την επισήμανση λόγων ειδικών και καταρτισμένων ατόμων).


• Επίκληση στο ήθος του πομπού.

• Επίθεση στο ήθος του δέκτη.

• Χρήση γ ́ ρηματικού προσώπου, που αποχρωματίζει το λόγο από συναισθήματα και το καθιστά έγκυρο

και σοβαρό.

• Οριστική έγκλιση, που εκφράζει κάτι το βέβαιο.

• Δεοντολογικός τόνος (πρέπει να...)


Να καταγγείλει

• Επίθεση στο ήθος του αντιπάλου.

• Χρήση β ́ ρηματικού προσώπου, το οποίο προσδίδει ένα καταγγελτικό ύφος.

• Χρήση του σχήματος λόγου της ειρωνείας.

• Χρήση καυστικού/ σατιρικού ύφους, το οποίο διέπεται από πληθώρα επιθέτων και χαρακτηρισμών.


Να αφυπνίσει

• Επίκληση στο συναίσθημα.

• Επίκληση στη λογική, κυρίως με τεκμήρια( γεγονότα, παραδείγματα).

• Χρήση α ́ και β ́ ρηματικού προσώπου, τα οποία προσδίδουν συλλογικότητα, ευαισθητοποιούν τους

δέκτες και εγείρουν τον προβληματισμό.

• Χρήση προτρεπτικής υποτακτικής έγκλισης.

• Χρήση προστακτικής έγκλισης.

• Χρήση ρητορικών ερωτήσεων, που εγείρουν το ενδιαφέρον και τον προβληματισμό των δεκτών.

• Χρήση σημείων στίξης(π.χ. θαυμαστικό, αποσιωπητικά)


Να προβληματίσει

• Επίκληση στο συναίσθημα.

• Επίκληση στη λογική, κυρίως με τεκμήρια( γεγονότα, παραδείγματα).

• Χρήση α ́ και β ́ ρηματικού προσώπου, τα οποία προσδίδουν συλλογικότητα, ευαισθητοποιούν τους

δέκτες και εγείρουν τον προβληματισμό.

• Χρήση προτρεπτικής υποτακτικής έγκλισης.

• Χρήση προστακτικής έγκλισης.

• Χρήση ρητορικών ερωτήσεων, που εγείρουν το ενδιαφέρον και τον προβληματισμό των δεκτών.

• Χρήση σημείων στίξης(π.χ. θαυμαστικό, αποσιωπητικά).


Να προτρέψει/ να παροτρύνει

• Επίκληση στο συναίσθημα.

• Χρήση α ́ και β ́ ρηματικού προσώπου, τα οποία προσδίδουν συλλογικότητα, ευαισθητοποιούν τους

δέκτες και εγείρουν τον προβληματισμό.


• Χρήση προτρεπτικής υποτακτικής έγκλισης.

• Χρήση προστακτικής έγκλισης.

• Χρήση σημείων στίξης(π.χ. θαυμαστικό, αποσιωπητικά)

• Δεοντολογικός τόνος.

• Ρητορικές ερωτήσεις, που ωθούν σε προβληματισμό και κινητοποιούν τους δέκτες.

• Χρήση παρατακτικής σύνδεσης.


Να συγκινήσει

• Επίκληση στο συναίσθημα.

• Επίκληση στο ήθος του πομπού.

• Επίθεση στο ήθος του δέκτη.

• Χρήση α ́ και β ́ ρηματικού προσώπου, που πρσδίδουν παραστατικότητα και λυρισμό, ευαισθητοποιώντας

τους δέκτες.

• Χρήση προτρεπτικής υποτακτικής έγκλισης.

• Χρήση προστακτικής έγκλισης.

• Χρήση υποτακτικής έγκλισης.

• Χρήση προστακτικής έγκλισης.

• Χρήση σημείων στίξης(π.χ. θαυμαστικό, αποσιωπητικά)

• Δεοντολογικός τόνος.

• Ρητορικές ερωτήσεις, που ωθούν σε προβληματισμό και κινητοποιούν τους δέκτες.

• Χρήση παρατακτικής σύνδεσης.